In deze editie van ‘het verhaal van’ spreken we met Iris. Ze heeft ervaren dat het op jezelf gaan wonen of verhuizen naar een plek waar passende begeleiding wordt geboden is geen beslissing die je van de ene op de andere dag neemt. Er komt veel bij kijken: praktische voorbereidingen, maar ook de mentale stap om meer zelfstandigheid aan te gaan.

De weg naar een eigen woonplek
Iris (29 jaar) zit vanwege haar spierziekte HSP in een rolstoel en woont in Eindhoven. Toen Iris het basisonderwijs volgde op de Mytylschool had ze daar verschillende vrienden. Omdat zij echter vaak ver weg woonden kon Iris na schooltijd weinig met hen afspreken. Na de Mytylschool maakte Iris de overstap naar Werkenrode waar ze onderwijs volgde in combinatie met wonen. Doordeweeks verbleef ze van maandag tot en met vrijdag op een woongroep en in het weekend ging ze naar haar ouders. De mogelijkheid tot wonen gaf Iris de kans om kennis te maken met het leven in een woongroep. Zo kreeg ze verschillende huishoudelijke taken toebedeeld die ze op mocht pakken zoals koken en opruimen. Volgens Iris was dit een prettige manier om te ontdekken wat bij haar past als het gaat om zelfstandig wonen maar ze miste hier wel wat uitdaging.

In 2017 is Iris in Eindhoven gaan wonen in een ouderinitiatief voor begeleid wonen. Hier wonen tien bewoners waaronder Iris. Twee jaar van tevoren was er al contact tussen de toekomstige bewoners. In die periode werden groepsactiviteiten georganiseerd om elkaar beter te leren kennen. Samen met haar ouders heeft Iris ter voorbereiding op het wonen een aantal keer in het gebouw overnacht en daar haar verjaardag gevierd, zo kon ze wennen aan haar nieuwe woonomgeving. De ouders van Iris zijn tot op heden ook nauw bij het initiatief betrokken.

Het begeleid wonen kan per ouderinitiatief verschillen maar in het initiatief van Iris is er op gezette tijden begeleiding aanwezig om de bewoners te ondersteunen bij uiteenlopende vragen en dagelijkse taken. Ook is er een gezamenlijke ruimte waar bewoners ’s avonds samen komen om te eten of samen wat te drinken. Vaak gebeurt dat in een ontspannen sfeer met een spelletje of een film. Daarnaast worden er regelmatig activiteiten georganiseerd. Ook woont er een hond in het ouderinitiatief. Dit trouwe huisdier komt je bij binnenkomst vriendelijk begroeten en draagt zichtbaar bij aan de huiselijke en prettige sfeer in huis. Aan Iris zie je dat zij zich hier thuis voelt. ‘Het is een fijne plek waar iedereen met respect met elkaar omgaat,’ vertelt ze.

“Trots op haar ontwikkeling: Iris over wonen en groeien”
Iris is trots op haar ontwikkeling en de groei die ze heeft doorgemaakt. Als ze er op terug kijkt heeft het toch wel even geduurd voordat ze gewend was aan haar nieuwe woonplek. Ze was vaker alleen en heeft daar haar draai in moeten vinden, dat is inmiddels goed gelukt. Zichzelf en haar beperking accepteren, balans vinden in de dag en omgaan met emoties waren voor Iris uitdagingen. Ze heeft hier steeds beter mee leren omgaan door deze onderwerpen bespreekbaar te maken met de begeleiding en aan de slag te gaan met de handvatten die haar werden aangereikt. Ook is ze zelfstandiger geworden in praktische taken zoals het doen van de was en het opruimen van haar appartement. De begeleiding heeft haar in dit leerproces ondersteund en begeleid waardoor ze geleerd heeft om enerzijds meer rust te vinden en anderzijds zichzelf beter te kunnen vermaken en zelfstandiger te worden.

Sociale contacten
Wanneer Iris vertelt over haar sociale contacten zie je haar stralen! Sinds ze in Eindhoven woont zijn haar sociale contacten uitgebreid. Ze benoemt dat ze leuke vrienden heeft leren kennen en dat deze belangrijk voor haar zijn. Haar vrienden heeft ze onder andere leren kennen via haar werk of omdat vrienden van andere bewoners op bezoek kwamen. De medebewoners noemt ze ‘lieve buren’. Met hen spreekt ze ’s avonds regelmatig af en soms speelt ze er een spelletje mee.
Ook brengt het wonen in het initiatief Iris op ideeën en daagt het haar uit. Ze is creatief aangelegd en speelt met het plan om zelf een knutselactiviteit in de buurt te organiseren. Daarmee wil ze mensen met elkaar in contact brengen, juist omdat ze uit eigen ervaring weet hoe fijn het is om samen leuke dingen te doen.

Droom
Toch heeft Iris ook nog toekomstdromen als het gaat over wonen. Iris droomt ervan om in de toekomst op een eigen plek te wonen met ambulante begeleiding aan huis. Een plek waar ze zelf keuzes kan maken en met een echte voordeur. Ook wil ze zich daar verder ontwikkelen richting de meest haalbare vorm van zelfstandigheid. Toch benadrukt ze dat het momenteel een droom blijft, omdat ze nu een hele fijne plek heeft waar ze haar appartement deelt met haar maatje Izzy de papegaai.

Wonen als onderdeel van de begeleiding van Route 18
Zoals Iris beschrijft geloven we ook bij Route 18 dat wonen een grote rol speelt in hoe zelfstandig je je voelt en in de ruimte die je ervaart om sociale contacten op te bouwen. Tegelijkertijd is dat, zeker met een beperking, sterk afhankelijk van de mogelijkheden op het gebied van wonen en van de initiatieven die passen bij jouw situatie. Daarom is het belangrijk om op tijd stil te staan bij je woonwensen en toekomstplannen. Binnen onze begeleiding passeert het domein wonen dan ook altijd de revue. Samen kijken we vooruit. Naar wat jij nodig hebt, wat past bij jouw leven en welke stappen daarvoor nodig zijn. Zo ontstaat er rust en overzicht. De mooiste uitkomst is een woonplek die niet alleen ondersteunt maar je ook uitnodigt om mee te doen, jezelf te ontwikkelen en te groeien. Maar vooral: een plek waar je je thuis voelt.

Terug naar nieuws